Cənubi Azərbaycan İran İslam inqilabı illərində və sonra

Məhəmməd Rza şahın rejimi, Qum və Təbriz etirazları (1978), İslam Respublikasının elanı (1979), Şəriətmədari, XMRP və Konstitusiya və 15-ci maddə ətrafında hüquqi mübarizə, Təbriz üsyanı (dekabr 1979) və hakimiyyətin möhkəmləndirilməsi.

  • 9 və 11-ci siniflər
  • 22 dəq
  • 12 sual
  • 72 dərsdən 56-cısı

Bu dərsdə öyrənəcəksən

  • İnqilabaqədərki İranda şah rejiminin siyasətini və onun azərbaycanlılara təsirini izah etmək.
  • İnqilabın gedişini (1978–1979) və iki Təbriz qiyamını xronoloji ardıcıllıqla göstərmək.
  • XMRP-nin, Şəriətmədarinin və Konstitusiyanın 15-ci maddəsinin rolunu izah etmək.
  • Hakimiyyətin möhkəmləndirilməsinin nəticələrini səbəb–nəticə zənciri kimi göstərmək və mənbə üzrə yazılı tapşırıqları yerinə yetirmək.

18 fevral 1978-ci il. Təbrizin küçələrində minlərlə adam toplanıb: Qum şəhərində etirazçıların öldürülməsindən düz qırx gün keçib, şiə ənənəsinə görə bu, anım günüdür. Anım yürüşü görünməmiş qiyama çevrilir: izdiham rejimin rəmzlərinə hücum edir, silahlı qüvvələr atəş açır. İranda şah hakimiyyətini yıxan inqilabın ən böyük hadisələrindən biri Cənubi Azərbaycanın mərkəzində baş verir.

İnqilab ərəfəsi: Pəhləvi rejimi və azərbaycanlılar

1941-ci ildə Rza şah taxtdan getdikdən sonra oğlu Məhəmməd Rza şah Pəhləvi (1941–1979) hakimiyyətə gəldi. 1946-cı ildə Milli Hökumətin süqutundan sonra («Cənubi Azərbaycan XX əsrin 20–40-cı illərində: Rza şah, Pişəvəri və Milli hökumət» dərsinə bax) Azərbaycan dilinə qadağa bərpa olundu, hakimiyyət getdikcə daha çox mərkəzləşdi. Müxalifəti SAVAK adlı gizli polis (1957) izləyirdi, 1975-ci ildə isə yeganə qanuni partiya kimi Rastaxiz elan olundu.

«Ağ inqilab» (1963) torpaq islahatı və qadınlara seçki hüququ gətirdi, lakin sosial bərabərsizlik artdı: kəndlilərin bir hissəsi şəhərlərə köçdü. Dünyəvi islahatlara ruhanilər qarşı idi; şahı tənqid edən ayətulla Ruhulla Xomeyni 1964-cü ildə ölkədən çıxarıldı və sonralar İraqın Nəcəf şəhərində yaşadı. Azərbaycanlıların başlıca şikayəti ana dili idi: pan-İranizm siyasəti davam edirdi, Azərbaycan dilində məktəb, mətbuat və nəşr qadağan idi.

Davamını oxumaq üçün pulsuz qeydiyyatdan keç

Dərsin qalan bölmələri, test və qeydlər Educora hesabı ilə açılır. Qeydiyyat bir dəqiqə çəkir; irəliləyişin bütün cihazlarında saxlanılır.

İnqilabın başlanması (1978–1979)

1978-ci ilin yanvarında Xomeynini təhqir edən qəzet məqaləsi Qumda etirazlara səbəb oldu; 9 yanvarda silahlı qüvvələr nümayişçilərə atəş açdı. Şiə ənənəsinə görə ölənlərin anımı 40-cı gündə keçirilir, hər anım yeni etiraz dalğasına çevrildi. 18 fevral 1978-ci ildə Təbrizdə anım yürüşü qiyama çevrildi: etirazçılar rejimin rəmzi sayılan bank, kinoteatr və Rastaxiz binalarına hücum etdi, qüvvələr atəş açdı; ölənlərin sayı barədə məlumatlar fərqlidir. Etirazlar bütün ölkəyə yayıldı.

8 sentyabrda («Qara cümə») Tehranda hərbi vəziyyət şəraitində nümayişçilər atəşə tutuldu, lakin tətillər, o cümlədən neft sənayesində, ölkəni iflic etdi. Xomeyni 1978-ci ilin oktyabrında Fransaya keçərək hərəkata oradan rəhbərlik etdi. 16 yanvar 1979-da şah İranı tərk etdi, 1 fevralda Xomeyni Tehrana qayıtdı, fevralın əvvəlində isə Mehdi Bazərganı müvəqqəti hökumətin başçısı təyin etdi. 11 fevral 1979-da şahın sonuncu baş naziri Şapur Bəxtiyarın hökuməti süquta uğradı.

Azərbaycanlılar inqilabda fəal iştirak etdilər, çünki rejimdən narazı idilər. Qumda yaşayan azərbaycanlı ayətulla Kazım Şəriətmədari ən nüfuzlu şiə ruhanilərindən biri idi. Cənubi Azərbaycan əhalisi yeni quruluşun ana dili və yerli idarəetmə hüquqlarını tanıyacağına ümid edirdi.

ŞəxsRoluƏsas məqam
Məhəmməd Rza şah Pəhləviİran şahı (1941–1979)16 yanvar 1979-da ölkəni tərk etdi
Ruhulla Xomeyniinqilabın rəhbəri, ayətulla1 fevral 1979-da qayıtdı; vilayəti-fəqih
Kazım Şəriətmədariazərbaycanlı ayətullaKonstitusiyaya etiraz; ev dustaqlığı (1982)
Mehdi Bazərganmüvəqqəti hökumətin başçısıfevral 1979
Şapur Bəxtiyarşahın sonuncu baş nazirihökuməti 11 fevral 1979-da süquta uğradı
İnqilabın əsas şəxsləri

İnteraktiv

Simulyasiya yüklənir…

İslam Respublikası və hüquqi mübarizə

Vilayəti-fəqihTərif

İslam Respublikasının əsas prinsipi: ali hakimiyyət ən yüksək səlahiyyətli şiə fəqihinə (hüquqşünas-din alimi) məxsusdur. İnqilabdan sonra bu vəzifəni Xomeyni tutdu; Konstitusiya ətrafındakı mübahisələrin əsas mövzusu bu oldu.

1979-cu il martın 30–31-də keçirilən referendumdan sonra 1 aprel 1979-da İran İslam Respublikası elan edildi. Ölkənin yeni Əsas Qanununu hazırlayarkən və dekabrda (2–3 dekabr) referendumla qəbul edərkən başlıca mübahisə vilayəti-fəqih prinsipi ətrafında getdi. Şəriətmədari və tərəfdarları ali hakimiyyətin bir şəxsin əlində cəmlənməsinə etiraz edirdilər.

Azərbaycanlıların tələbləri hüquqi çərçivədə idi. Konstitusiyanın 15-ci maddəsi fars dilini rəsmi dil sayırdı, lakin yerli dillərdən mətbuatda və mediada istifadəyə, məktəblərdə onların ədəbiyyatının tədrisinə icazə verirdi. Şəriətmədarinin tərəfdarları 1979-cu ildə Xalq Müsəlman Respublika Partiyasını (XMRP) yaratdılar; partiyanın əsas bazası Təbrizdə idi, o, ana dilində təhsili və yerli özünüidarəni tələb edirdi. XMRP 2–3 dekabr referendumunu boykot etdi.

Mənbədən çıxarış

«Bu ölkə xalqının rəsmi və ümumi dili və yazısı fars dilidir. Rəsmi sənədlər, yazışmalar və mətnlər, eləcə də dərsliklər bu dildə və bu yazı ilə olmalıdır. Lakin yerli və tayfa dillərindən mətbuatda və kütləvi informasiya vasitələrində istifadə sərbəstdir; məktəblərdə bu dillərin ədəbiyyatı fars dili ilə yanaşı tədris oluna bilər.»

Bu hissə sənədin dillərə, yazıya, təqvimə və bayrağa həsr olunmuş fəslinə aiddir; sənəd ölkədə monarxiya devrildikdən sonra referendumla qəbul edilmişdir.

Mənbə (uyğunlaşdırılmış mətn): XX əsrin sonunda qəbul edilmiş bir dövlətin əsas qanununun maddəsi əsasında yazılmış mətn.

Mənbə üzrə tapşırıqlar

Məsələ

1) Mətndə adı çəkilməyən sənədi, qəbul olunduğu ili və bu maddənin hansı sahəyə aid olduğunu müəyyən edin.
2) Cənubi Azərbaycanlıların ana dilinə dair hüquqların tanınmasını gözləməsinin bir siyasi və bir mədəni səbəbini izah edin.
3) Bu maddənin sonrakı taleyi ilə bağlı mətndə göstərilməyən iki nəticəni yazın.

Həllini göstərHəllini gizlət

Həll

1) İpucları: fars dili rəsmi dildir, yerli dillər mətbuatda sərbəstdir, monarxiya devrildikdən sonra referendumla qəbul edilib. Cavab: İran İslam Respublikasının Konstitusiyası (Əsas Qanunu), 1979 (dekabr), dil sahəsi (bu, 15-ci maddədir). Bal: üç məlumat — 1; ikisi — ⅔; biri — ⅓.
2) Siyasi: azərbaycanlılar inqilabda iştirak etmişdi və yeni hakimiyyətdən bərabər hüquqlar gözləyirdi. Mədəni: şah dövründə ana dilində məktəb və mətbuat qadağan olduğundan dilin itirilməsi təhlükəsi var idi. Bal: iki səbəb izahla — 1; izahsız — ⅔; biri izahla — ½; biri izahsız — ⅓.
3) Azərbaycan tarixşünaslığına görə maddə faktiki olaraq tətbiq olunmadı (İran hakimiyyəti bunu fərqli qiymətləndirir); Azərbaycan dili dövlət məktəblərində tədris dili olmadı; ana dili uğrunda hərəkat sonrakı nəsillərdə də yaşadı (ana dilində nəşr imkanları məhdud olsa da). Bal: iki nəticə — 1; bir nəticə — ½.

Təbriz üsyanı (1979) və hakimiyyətin möhkəmləndirilməsi

Konstitusiyanın 2–3 dekabr 1979-cu il referendumunda qəbul edilməsindən sonra ona və vilayəti-fəqih prinsipinə etiraz Təbrizdə kütləvi çıxışlara çevrildi. Şəriətmədarinin tərəfdarları ana dilini, yerli idarəetmə hüquqlarını və Konstitusiyaya dəyişiklik edilməsini tələb edirdilər; Qumda Şəriətmədarinin tərəfdarlarına hücum gərginliyi daha da artırdı. Mərkəzi hakimiyyət bunu inqilaba qarşı hərəkət saydı; 1979-cu ilin dekabrından 1980-ci ilin yanvarınadək davam edən üsyan mərkəzi hakimiyyətin tərəfdarları tərəfindən yatırıldı.

Üsyandan sonra XMRP buraxıldı (1980), tərəfdarları təqib olundu. 1980-ci ilin sentyabrında başlayan İran–İraq müharibəsi hakimiyyəti daha da möhkəmlətdi. 1982-ci ildə Şəriətmədari hökumətə qarşı sui-qəsd planında ittiham olunub ruhani rütbəsindən məhrum edildi, ev dustaqlığına alındı (1986-cı ildə vəfat etdi). Azərbaycan tarixşünaslığına görə 15-ci maddə faktiki olaraq tətbiq edilmədi: Azərbaycan dili dövlət məktəblərində tədris dili olmadı, ana dilində təhsil və nəşr imkanları məhdud idi. İran hakimiyyəti isə yerli dillərə dair müddəalara fərqli qiymət verir. Buna baxmayaraq ana dili uğrunda hərəkat və milli şüur sonrakı nəsillərdə də yaşadı. Sonrakı mövzu üçün «Dövlət müstəqilliyinin bərpası və hakimiyyət uğrunda çəkişmələr (1991–1993)» dərsinə bax.

SəbəbNəticə
dərin səbəblər: pan-İranizm, ana dilinin qadağan olunması, sosial bərabərsizlik; bilavasitə səbəb: Qum anımının 40-cı günüTəbriz qiyamı (fevral 1978), inqilabda geniş iştirak
40 günlük anımlar, tətillər, şahın zəifləməsişah gedir (16 yanvar 1979), Respublika elan olunur (1 aprel)
vilayəti-fəqih mübahisəsi, Konstitusiyaya etiraz, XMRP-nin referendumu boykotuTəbriz üsyanı (dekabr 1979)
üsyanın yatırılmasıXMRP-nin buraxılması (1980), tərəfdarlarının təqibi, sonra Şəriətmədarinin ev dustaqlığı (1982)
ölkənin müharibə vəziyyətinə keçməsi (İran–İraq, 1980)hakimiyyətin daha da möhkəmlənməsi
Səbəb → nəticə
CəhətMəhəmməd Rza şahın rejimi (1941–1979)İslam Respublikası (1979-dan)
hakimiyyətmonarxiya, şahrespublika, vilayəti-fəqih
əsas ideologiyapan-İranizmvilayəti-fəqih, şiə hüququ
ana dili hüququqadağan15-ci maddədə var; Azərbaycan tarixşünaslığına görə praktikada tətbiq edilmədi
azərbaycan dilində dövlət məktəbiyoxduryoxdur
müxalifətə münasibətSAVAK, RastaxizXMRP buraxıldı, Şəriətmədari ev dustaqlığında
Pəhləvi rejimi ilə İslam Respublikasının müqayisəsi
  1. 1941

    Məhəmməd Rza Pəhləvi taxta çıxır

  2. 1963

    «Ağ inqilab»

  3. 1964

    Xomeyni ölkədən çıxarılır

  4. 1975

    Rastaxiz yeganə qanuni partiya elan olunur

  5. 9 yanvar 1978

    Qum etirazları

  6. 18 fevral 1978

    Təbriz qiyamı

  7. 8 sentyabr 1978

    «Qara cümə» (Tehran): hərbi vəziyyət şəraitində atəş

  8. 16 yanvar 1979

    Şah İranı tərk edir

  9. 1 fevral 1979

    Xomeyni Tehrana qayıdır

  10. 11 fevral 1979

    Bəxtiyar hökuməti süquta uğrayır

  11. 1 aprel 1979

    İran İslam Respublikası elan olunur

  12. Dekabr 1979

    Konstitusiya referendumu (2–3 dekabr); Təbriz üsyanı (yanvar 1980-ə qədər)

  13. 1980

    XMRP buraxılır

  14. Sentyabr 1980

    İran–İraq müharibəsi başlayır

  15. 1982

    Şəriətmədari ev dustaqlığına alınır

Xronologiya tapşırığı

Məsələ

Hadisələri xronoloji ardıcıllıqla düzün: 1. «Ağ inqilab» 2. Rastaxiz partiyasının yaradılması 3. Xomeyninin ölkədən çıxarılması 4. «Qara cümə»
A) 1, 2, 3, 4 B) 1, 3, 2, 4 C) 3, 1, 2, 4 D) 1, 3, 4, 2 E) 2, 1, 3, 4

Həllini göstərHəllini gizlət

Həll

Tarixlər: Ağ inqilab 1963, Xomeyninin sürgünü 1964, Rastaxiz 1975, Qara cümə 1978. İstisna üsulu: «Qara cümə» inqilab ilindədir, sonuncu olmalıdır — sonda 2 qoyan D düşür. Sürgün Ağ inqilabdan sonradır — C düşür. Rastaxiz (1975) sürgündən (1964) sonradır — A və E düşür. Cavab: B (1, 3, 2, 4).

Kodlaşdırılmış tapşırıq

Məsələ

1979-cu ilin dekabrında Təbriz üsyanı haqqında: 1. Şəriətmədarinin tərəfdarları iştirak edirdi 2. Seyid Cəfər Pişəvəri başçılıq edirdi 3. Konstitusiyaya və vilayəti-fəqih prinsipinə etiraz səsləndirilirdi 4. Üsyan yatırıldı 5. Üsyan şahın devrilməsinə səbəb oldu
A) 1, 3, 4 B) 2, 4, 5 C) 1, 2, 3 D) 3, 4, 5 E) 1, 4, 5

Həllini göstərHəllini gizlət

Həll

Hökm 2 səhvdir: Pişəvəri 1945–1946-cı illərin Milli Hökumətinin başçısıdır. Hökm 5 də səhvdir: şah artıq 16 yanvar 1979-da getmişdi. 2 olan B və C, 5 olan B, D və E düşür. Qalır A (1, 3, 4).

«Aid deyil» tapşırığı

Məsələ

İnqilabdan sonra Cənubi Azərbaycanda hüquqi mübarizəyə aid deyil:
A) XMRP B) Konstitusiyanın 15-ci maddəsi C) Kazım Şəriətmədari D) Azərbaycan Demokrat Firqəsi (1945) E) vilayəti-fəqihə etiraz

Həllini göstərHəllini gizlət

Həll

Sual 1979-dan sonranı soruşur. A, B, C və E 1979-cu il hadisələridir; D isə Pişəvərinin 1945-ci ildə yaratdığı firqədir — başqa dövrdür. Cavab: D.

Yadda saxla

  • Məhəmməd Rza şah Pəhləvi (1941–1979): mərkəzləşmə, SAVAK, Rastaxiz, pan-İranizm; Azərbaycan dilində məktəb və mətbuat qadağan idi.
  • Qum (9 yanvar 1978) → 40 gün sonra Təbriz qiyamı (18 fevral 1978): etirazlar bütün ölkəyə yayıldı.
  • 16 yanvar 1979 şah gedir; 1 fevral Xomeyni qayıdır; 11 fevral Bəxtiyar hökuməti yıxılır; 1 aprel 1979 İran İslam Respublikası elan olunur.
  • Konstitusiya (2–3 dekabr 1979 referendumu): vilayəti-fəqih; 15-ci maddə yerli dillərə mətbuatda və mediada icazə verirdi. Şəriətmədari və XMRP hüquqi mübarizə aparırdı.
  • Dekabr 1979 – yanvar 1980 Təbriz üsyanı yatırıldı, XMRP buraxıldı, Şəriətmədari ev dustaqlığına alındı (1982); Azərbaycan tarixşünaslığına görə 15-ci maddə faktiki olaraq tətbiq edilmədi.
Dərsdə səhv və ya qeyri-dəqiqlik gördün?

Özünü yoxla

12 sual. Hər düzgün cavab XP qazandırır.

Sual 1 / 12

Sual 1 / 12. İnqilab illərində Qumda yaşayan, tərəfdarlarının Xalq Müsəlman Respublika Partiyasını yaratdığı və Konstitusiyadakı vilayəti-fəqih prinsipinə etiraz edən azərbaycanlı ayətulla: