- İki tarafın karesi alınırken yabancı köklerin nereden geldiğini açıklamak ve kontrolle onları elemek
- √f(x) = g(x) ve √f(x) = √g(x) denklemlerini denk bir sistemle çözmek
- Daha zor köklü denklemleri değişken değiştirerek ve iki kez kare alarak çözmek
- En basit köklü eşitsizlikleri çözmek: √f’nin bir sayıyla karşılaştırılması, √f < g ve √f > g
Aysel ile Elvin aynı denklemi çözüyor: √(x + 2) = x. İkisi de iki tarafın karesini alıyor: x + 2 = x², yani x² − x − 2 = 0; kökler x = 2 ve x = −1. Aysel iki sayıyı da cevap olarak yazıyor, Elvin ise kontrol ediyor. x = 2 için √4 = 2, doğru. x = −1 için sol taraf √1 = 1, sağ taraf −1: 1 ≠ −1. Hesaplarda hiç hata yoksa −1 nereden çıktı? Bu derste bu “davetsiz misafirin” sırrını çözecek ve bu tür köklerin cevaba hiç girmediği yöntemler öğreneceğiz.
Önceki derslerden üç şeye ihtiyacımız olacak: karekökün tanımı, yani √a ≥ 0 ve (√a)² = a (“Karekök, n. dereceden kök ve rasyonel üslü ifadeler”), ikinci dereceden denklemlerin çözümü (“İkinci dereceden denklemler”) ve tanım kümesini bulup sistem çözme becerisi (“İkinci dereceden eşitsizlikler ve işaret tablosu”).
Köklü denklem: en basit durum
Değişkenin kök işareti altında bulunduğu denklem: √(x + 2) = x, ∛(x − 1) = 2, √x + √(x − 5) = 5. x√2 = 4 denklemi ise köklü denklem değildir: kökün içinde değişken değil, yalnızca bir sayı vardır.
Karekökün iki özelliği ders boyunca işimize yarayacak. Birincisi, √f(x) yalnızca f(x) ≥ 0 iken anlamlıdır; bu, denklemin tanım kümesidir. İkincisi, karekök negatif olamaz; bu yüzden √(x + 1) = −2 gibi bir denklemin hiç hesap yapmadan çözümü yoktur. Kök bir tarafta tek başına, diğer tarafta bir sayı varsa denklem tek adımda çözülür.
- f(x)kök içindeki ifade
- abir sayı; karekökte a < 0 ise çözüm yoktur
a ≥ 0 iken kare almak güvenlidir: f(x) = a² ≥ 0 olduğundan tanım kümesi koşulu kendiliğinden sağlanır. Tek dereceden kök her işaretten olabilir ve küp alma denk bir adımdır; yabancı kök çıkmaz.
Çözün: 1) √(2x − 3) = 5; 2) √(x² − 16) = 3; 3) √(x + 1) = −2; 4) ∛(x − 2) = −3; 5) 2√(x + 3) − 1 = 7.
Çözümü gösterÇözümü gizle
2) x² − 16 = 9 ⇒ x² = 25 ⇒ x = ±5. İki kök de sağlar: √9 = 3.
3) Sol taraf negatif olamaz, sağ taraf ise −2: çözüm yok.
4) İki tarafın küpünü alırız: x − 2 = (−3)³ = −27 ⇒ x = −25. Tek dereceden kök negatif olabilir; kontrol gerekmez.
5) Önce kökü yalnız bırakırız: 2√(x + 3) = 8 ⇒ √(x + 3) = 4 ⇒ x + 3 = 16 ⇒ x = 13.
Kare alma ve yabancı kökler
Baştaki sırra dönelim. Doğru bir eşitliğin iki tarafının karesini alırsak yine doğru bir eşitlik elde ederiz. Ters yönde bu işlemez: 1² = (−1)², ama 1 ≠ −1. Kare alma, tarafların işaretini “unutur”. Bu yüzden x + 2 = x² denklemi bir değil, iki denklemi birleştirir: √(x + 2) = x ve −√(x + 2) = x. x = 2 birincinin, x = −1 ise ikincinin köküdür: −√(−1 + 2) = −1.
- A, Bdenklemin sol ve sağ tarafları (ifadeler)
Kare alma yalnızca tek yönde doğrudur: yeni denklem eskisinin bütün köklerini korur, ama bunlara A = −B denkleminin kökleri de katılır. Yabancı kökler tam olarak bunlardır.
Denklem dönüştürülürken elde edilen, ama ilk denklemi sağlamayan sayı. Yabancı kökler, tanım kümesini genişleten ya da iki tarafı çift kuvvete yükselten adımlarda ortaya çıkar; onları kontrolle eleriz. x içeren bir ifadeye bölmek ise tersine kök kaybettirebilir ve hiçbir kontrol kaybolan kökü geri getirmez.
- 1Kökü yalnız bırak
Bir tarafta yalnızca kök kalsın; geri kalan her şeyi diğer tarafa geçir.
- 2Karesini al
İki tarafın karesini al. Sağ taraf iki terimliyse (a − b)² = a² − 2ab + b² özdeşliğini unutma.
- 3Yeni denklemi çöz
Genellikle birinci ya da ikinci dereceden bir denklem çıkar.
- 4İlk denklemde kontrol et
Her kökü ilk denklemde yerine koy. Karesi alınmış denklemde kontrol işe yaramaz: yabancı kök onu da sağlar.
Çözün: 1) √(x + 2) = x; 2) √(2x + 7) = x + 2; 3) x − √(x + 1) = 5.
Çözümü gösterÇözümü gizle
Kontrol: √4 = 2, doğru; √1 = 1 ≠ −1, yabancı kök. Cevap: x = 2.
2) 2x + 7 = x² + 4x + 4 ⇒ x² + 2x − 3 = 0 ⇒ x = 1 veya x = −3.
Kontrol: x = 1 için √9 = 3 = 1 + 2, doğru; x = −3 için √1 = 1, ama −3 + 2 = −1: yabancı kök. Cevap: x = 1.
3) Kökü yalnız bırakırız: √(x + 1) = x − 5. Karesini alırız: x + 1 = x² − 10x + 25 ⇒ x² − 11x + 24 = 0 ⇒ x = 3 veya x = 8.
Kontrol: 8 − √9 = 5, doğru; 3 − √4 = 1 ≠ 5, yabancı kök. Cevap: x = 8.
Kontrolsüz çözüm: denk sistem
Kontrol bazen zordur: kök, x = 2 + √3 gibi irrasyonel bir sayı olabilir. O zaman yabancı kökleri önceden tanımak daha kolaydır. Bunlar −√f = g denkleminden gelir, yani g(x) < 0 olan yerlerde ortaya çıkar. Demek ki √f = g denklemine g(x) ≥ 0 koşulunu eklersek kare alma denk bir adım olur.
- f(x)kök içindeki ifade
- g(x)denklemin diğer tarafı
- g(x) ≥ 0yabancı kökleri önceden eleyen koşul
f(x) ≥ 0 koşulunu yazmaya gerek yoktur: f(x) = g²(x) ≥ 0 kendiliğinden sağlanır. g²(x), (g(x))² demektir.
Çözün: 1) √(5 − x) = x + 1; 2) √(2x² − 3x + 5) = x + 1; 3) √(2x) = x − 1.
Çözümü gösterÇözümü gizle
2) Koşul: x ≥ −1. Denklem: 2x² − 3x + 5 = x² + 2x + 1 ⇒ x² − 5x + 4 = 0 ⇒ x = 1 veya x = 4. İkisi de koşulu sağlar. Cevap: x = 1, x = 4; kare alma her zaman yabancı kök vermez.
3) Koşul: x − 1 ≥ 0, yani x ≥ 1. Denklem: 2x = x² − 2x + 1 ⇒ x² − 4x + 1 = 0 ⇒ x = 2 ± √3. 2 − √3 ≈ 0,27 < 1 atılır, 2 + √3 ≈ 3,73 ≥ 1. Cevap: x = 2 + √3. Yerine koyarak kontrol çok daha uzun sürerdi: √(4 + 2√3) = √((1 + √3)²) = 1 + √3.
İki tarafta da kök varsa kök içlerini eşitleriz, ama bunlardan biri negatif olmamalıdır; diğeri o zaman otomatik olarak ona eşittir. Bir çarpım sıfıra eşitse karar tanım kümesinindir: çarpanlardan biri sıfırsa diğeri yine de anlamlı olmalıdır.
- g(x) ≥ 0iki kök içinden daha basit olanına konan koşul (diğeri ona eşittir)
- f(x) · √g(x)çarpanlarından biri kök olan çarpım
Çarpımda f(x) = 0 denkleminin kökleri yalnızca tanım kümesinde (g(x) ≥ 0) geçerlidir.
Çözün: 1) √(x² − 4) = √(3x); 2) √(x² − 2x) = √(x + 4); 3) (x + 2) · √(x − 1) = 0; 4) (x − 3) · √(x − 1) = 0.
Çözümü gösterÇözümü gizle
2) x² − 2x = x + 4 ⇒ x² − 3x − 4 = 0 ⇒ x = 4 veya x = −1. x + 4 ≥ 0 koşulu ikisi için de sağlanır: √8 = √8, √3 = √3. Cevap: x = 4, x = −1.
3) Tanım kümesi: x ≥ 1. x + 2 = 0 ⇒ x = −2 tanım kümesinin dışındadır: √(−3) anlamsızdır. √(x − 1) = 0 ⇒ x = 1. Cevap: x = 1.
4) Tanım kümesi: x ≥ 1. Hem x = 3 hem x = 1 sağlar. Cevap: x = 1, x = 3.
Değişken değiştirme ve iki köklü ifade içeren denklemler
Aynı kök denklemde birkaç kez geçiyorsa ya da kök içindeki ifade kökün dışında da varsa onu yeni bir değişkenle değiştiririz. Karekök negatif olmadığından yeni değişken de negatif olamaz; bu koşul negatif değerleri hemen eler.
- tyeni değişken
- t ≥ 0t’nin negatif değerleri atılır
Denklemi t için çöz, negatif değerleri at, sonra √f(x) = t denklemine dön. ⁴√x gibi köklerde t = ⁴√x alınır; o zaman √x = t² olur.
Çözün: 1) x + √x − 6 = 0; 2) √x − 3 · ⁴√x + 2 = 0; 3) x² + 3x − 18 + 4√(x² + 3x − 6) = 0.
Çözümü gösterÇözümü gizle
2) t = ⁴√x ≥ 0, √x = t²: t² − 3t + 2 = 0 ⇒ t = 1 veya t = 2. ⁴√x = 1 ⇒ x = 1; ⁴√x = 2 ⇒ x = 2⁴ = 16. Cevap: x = 1, x = 16.
3) t = √(x² + 3x − 6) ≥ 0. O zaman x² + 3x = t² + 6 ve x² + 3x − 18 = t² − 12. Denklem: t² − 12 + 4t = 0 ⇒ t² + 4t − 12 = 0 ⇒ t = 2 veya t = −6 (atılır). √(x² + 3x − 6) = 2 ⇒ x² + 3x − 10 = 0 ⇒ x = 2, x = −5. t = 2 ≥ 0 olduğundan iki kök de geçerlidir.
Denklemde iki kök varsa tek kare alma yetmez: (√a + √b)² = a + 2√(ab) + b, yani yine bir kök kalır. Bu yüzden kökleri farklı taraflara ayırır ve iki kez kare alırız.
- 1Tanım kümesi
Her kök içi için ≥ 0 koşulunu yaz ve sistemi çöz.
- 2Kökleri ayır
Bir kökü bir tarafta yalnız bırak, diğerini öbür tarafa geçir.
- 3Birinci kare alma
Karesini al ve kalan kökü yine yalnız bırak.
- 4İkinci kare alma ve kontrol
Yeniden karesini al, denklemi çöz ve her kökü ilk denklemde kontrol et.
Çözün: 1) √(x + 5) + √(x − 3) = 4; 2) √(2x + 3) − √(x + 1) = 1.
Çözümü gösterÇözümü gizle
2) Tanım kümesi: x ≥ −1. √(2x + 3) = 1 + √(x + 1); artık iki taraf da negatif değil. Karesini alırız: 2x + 3 = 1 + 2√(x + 1) + x + 1 ⇒ x + 1 = 2√(x + 1). u = √(x + 1) ≥ 0 olsun: u² = 2u ⇒ u(u − 2) = 0 ⇒ u = 0 veya u = 2 ⇒ x = −1 veya x = 3. Kontrol: √1 − √0 = 1, √9 − √4 = 1. Cevap: x = −1, x = 3. √(x + 1)’e bölseydik x = −1 kökünü kaybederdik.
En basit köklü eşitsizlikler
Eşitsizliklerde kontrol işe yaramaz; çözümler genellikle sonsuz tanedir. Bu yüzden her adım denk olmalıdır. Temel kural: negatif olmayan iki sayıdan karesi büyük olan kendisi de büyüktür, yani 0 ≤ a < b ⇔ a² < b². Demek ki kare ancak iki taraf da negatif değilken alınabilir. Tanım kümesini de unutmamak gerekir: f(x) ≥ 0.
- apozitif bir sayı (ikinci durumda negatif olmayan)
- 0 ≤ f(x)tanım kümesi; “küçüktür” durumunda unutulmamalıdır
a < 0 iken √f(x) < a eşitsizliğinin çözümü yoktur, √f(x) > a ise bütün tanım kümesinde (f(x) ≥ 0) doğrudur. ≤ ve ≥ işaretlerinde eşitlik durumu da çözüme katılır.
Çözün: 1) √(x − 2) < 3; 2) √(2x + 1) ≥ 3; 3) √(x + 4) > −1; 4) √(3 − x) < −2; 5) √(x² − 3x) < 2.
Çözümü gösterÇözümü gizle
2) 2x + 1 ≥ 9 ⇒ x ≥ 4. Cevap: [4, +∞).
3) Sol taraf ≥ 0 > −1 her zaman doğrudur; yalnızca tanım kümesi gerekir: x + 4 ≥ 0. Cevap: [−4, +∞).
4) Kök negatif bir sayıdan küçük olamaz: çözüm yok.
5) 0 ≤ x² − 3x < 4. x² − 3x ≥ 0 ⇒ x ≤ 0 veya x ≥ 3; x² − 3x − 4 < 0 ⇒ (x − 4)(x + 1) < 0 ⇒ −1 < x < 4. Kesişim: (−1, 0] ∪ [3, 4).
Sağ tarafta x içeren bir ifade varsa işareti bilinmez; bu yüzden durumlara ayırırız. “Küçüktür” durumunda sağ taraf kesinlikle pozitif olmalıdır, çünkü negatif olmayan bir kökten büyüktür. “Büyüktür” durumunda iki hâl vardır: sağ taraf negatifse eşitsizlik bütün tanım kümesinde doğrudur; negatif değilse kare alınabilir.
- f, gf(x) ve g(x) ifadelerinin kısa yazılışı
- { … }sistem: bütün koşullar birlikte sağlanır
İkinci durumda iki sistemin çözümlerini birleştiririz (∪). f > g² koşulu f ≥ 0 koşulunu da sağlar.
Çözün: 1) √(x + 2) < x; 2) √(x + 2) > x; 3) √(x + 7) ≥ x + 1.
Çözümü gösterÇözümü gizle
2) I. durum: x < 0 ve x + 2 ≥ 0 ⇒ [−2, 0). II. durum: x ≥ 0 ve x + 2 > x² ⇒ x² − x − 2 < 0 ⇒ −1 < x < 2; x ≥ 0 ile [0, 2). Birleşim: [−2, 2). 1) ve 2) birbirini tamamlar; x = 2’de ise eşitlik vardır (dersin başındaki kök!).
3) I. durum: x + 1 < 0 ve x + 7 ≥ 0 ⇒ [−7, −1). II. durum: x ≥ −1 ve x + 7 ≥ (x + 1)² ⇒ x² + x − 6 ≤ 0 ⇒ −3 ≤ x ≤ 2; x ≥ −1 ile [−1, 2]. Birleşim: [−7, 2].
- 1.√(x − 1) = 3 ⇒ x =
- 2.√(x + 5) = x − 1 denkleminin yabancı kökü: x =
- 3.√(x + 3) < 2 ⇒ −3 ≤ x <
Önemli noktalar
- √f(x) yalnızca f(x) ≥ 0 iken anlamlıdır ve asla negatif değildir: a < 0 iken √f(x) = a denkleminin çözümü yoktur; ∛f(x) = a ise f(x) = a³ ile denktir.
- Kare alma, A = −B denkleminin köklerini de ekler; bunlar yabancı köklerdir ve ilk denklemde kontrolle elenir.
- √f = g ⇔ {f = g², g ≥ 0} ve √f = √g ⇔ {f = g, g ≥ 0}; bu sistemlerle kontrole gerek kalmaz.
- Tekrarlanan kök için t = √f(x), t ≥ 0 değişken değiştirmesi; iki kök varsa onları ayır, iki kez kare al ve x içeren ifadeye bölme.
- Eşitsizliklerde yalnızca iki taraf da negatif değilken kare al: √f < g ⇔ {f ≥ 0, g > 0, f < g²}; √f > g için g < 0 ve g ≥ 0 durumlarını ayrı ayrı çöz.
Kendini test et
12 soru. Her doğru cevap XP kazandırır.